حسين مدرسى طباطبائى

276

برگى از تاريخ قزوين ( فارسى )

رساند . چنانچه كسى نبش قبر كند تنبيه و تأديب نموده ، مانع مرتكبين اين عمل شود كه تعظيم شعائر اللّه به عمل آمده ، به هيچ‌وجه منقصتى در امر آنجا ظاهر نشود . در عهده شناسد . تحريرا فى شهر شوال سنهء 1236 . ( 69 ) حكم شاهزاده على نقى ميرزا ركن الدوله مورخ محرم 1237 در واگذاردن توليت و نظارت آستانهء شاهزاده حسين به مير نعمت اللّه ، با اشاره به اغتشاش بسيار امور آستانه و مداخل و منافع موقوفات آن : حكم و الا شد آن‌كه عالى جناب سلالة الاطياب و الانجاب نتيجة السادات سيد نعمت اللّه بداند كه چون به عرض اشرف رسيد كه امور بقعهء امام‌زادهء واجب التعظيم شاهزاده حسين بسيار مغشوش ، و مداخل و منافع موقوفات آنجا به مصرف حسابى آنجا نمىرسد ، از اين‌كه وجود احدى كه به حليهء امانت و ديانت و پاكى محلى باشد و از عهدهء انتظام و انتساق آنجا برآيد ضرور و به كار و آن عالى جناب به صفات كاردانى موصوف و خوش‌كردار و اين معنى از ناصيهء احوال او ظاهر و هويداست ، لهذا از ابتداء هذه السنهء ئيلان ئيل خيريت دليل توليت بقعهء مزبور را به علاوهء نظارت به آن عالى جناب مفوض فرموديم كه از اين بعد خود را متولى بالاستقلال بقعه و ناظر بالانفراد آنجا دانسته به اذن كارگذاران سركار خود را مختار امورات بقعه دانسته ، موقوفات آنجا را در دست هركس باشد به اطلاع كارگذاران سركار ضبط نموده به اجاره دهد و خدمه كه از زيارت‌نامه‌خوان و فراش و جاروب‌كش و غيره ضرور به كار باشد مردمان متدين تعيين و همه شب الى دو ساعت در آنجا به سر برده ، در روشنايى